Dag lieve Engelvrienden,

De dagen en weken vliegen voorbij...

We zijn volop bezig met het voorbereiden van onze magische reis naar de Sierra.
We voelen ons zo gesterkt, vol vertrouwen, dat we daar moeten zijn om ons zieleplan verder te zetten.
Het Spaans begint al een beetje te gaan. Maar we weten dat de taal van de ziel door iedereen begrepen wordt, dus dat zal allemaal wel loslopen.
De eerste bezoekers komen aan de tweede week van oktober...Jaja, we vliegen er onmiddellijk in!
Wat onze diertjes betreft zitten we alles uit te pluizen om ze toch te kunnen meedoen. Een leven zonder onze dieren kunnen we ons niet voorstellen!
Het is wel heerlijk en spannend om met dit alles bezig te zijn. Iedereen van ons gezin leeft met ons mee! Ze kijken er al naar uit om op bezoek te komen.
Op 20 juni had de midzomernacht hier plaats bij ons te Oedelem...Ondanks het slechte weer klaarde het toch weer op toen de avond aanbrak. Het werd een prachtig samen zijn met gelijkgestemde warme mensen. De Maya-inwijding en het weerklinken van harp-en accordeonmuziek, het gezellig verhalen vertellen bij het kletterende vuur,
waarin menig elfje te zien was, waren een paar hoogtepunten van de avond. Volgend jaar zullen we deze avond in de Sierra vieren, onder de magische sterrenhemel aldaar!
De tweede module "lichtwerker met behulp van de Engelen" en de jaarcursussen zijn ook alweer gedaan. Bedankt, lieve cursisten dat jullie er waren!
Jullie zijn vrienden voor het leven geworden.
 
We hebben ook droevig nieuws te melden: ons lief schaapje Aengus, is na een strijd geleverd te hebben van 5 dagen, in ons midden gestorven. Bedankt, lieve schat, dat je er was. Je hebt heel wat mensen en vooral kinderen oneindig gelukkig gemaakt...
 
Als slot het verhaal van een heel lief lammetje  Inkie genaamd:

Verhaal ( Inkie het wondere schaapje)

Er was eens een schattig klein schaapje. Het kwam ter wereld in de winter. Het had gesneeuwd en het was ijskoud.
Overal keek hij in het rond waar zijn mama bleef om hem schoon te likken, maar zijn mama was nergens te bespeuren.
Wie zou er zich nu over hem bekommeren in deze harde wereld waarin hij terecht gekomen was?
Opeens hoort hij twee stemmen. Twee figuren kwamen naar hem toe. Het waren geen schapen maar een ander soort van dieren en ze konden via een rare taal met elkaar communiceren.

Het figuur met de zachte, warme stem nam hem op en wikkelde hem in een dekentje. De andere figuur met de wat zwaardere stem aaide zachtjes over zijn kopje…
Hij kreeg een prachtige naam: Aengus: de Opgestegen Meester van de tweelingzielen...
Al gauw werd Inkie of Henkje de mascotte van alle mensen en vooral van de kleine mensjes...
Hij werd grootgebracht met de papfles en hééééél veel liefde...ja, Henkje voelde zich perfect in de mensenwereld.
Maar toen sloeg het noodlot toe...Henkje werd ziek...héél ziek...
Hij wist niet wat er hem overkwam. Alles was zo vreemd in zijn hoofdje. Hij wist zelfs niet meer hoe hij moest lopen...zijn mama en papa riepen er een dokter bij, maar al gauw bleek dat het niet zomaar een ziekte was... Zijn kans om op Moeder Aarde te blijven slonken...

Zijn mama en papa legden hem in hun woonkamer en bleven er dag en nacht bij...er werd prachtige harpmuziek gespeeld en zijn mama zong een prachtig liedje die hem heel blij maakte tot het laatste moment...om zijn blijdschap en liefde te tonen bewoog hij al liggende zijn pootjes...
Toen de dokter kwam kijken was Inkie al in een lichte coma verzeild geraakt...nog een laatste poging...maar helaas...het hartje van Henkej was te zwak geworden...
Zijn vriendjes, de hondjes en de poes, die hem ook 100 % bijgestaan hadden waren muisstil...mama en papa waren zachtjes aan het huilen...
Henkje ging rechtstreeks naar de Hemel waar Arwin, het overleden mamahondje, Blurpje de vis en ook de mama en papa van zijn mamatje hem verwelkomden...
De dag na zijn overlijden kregen zijn mama en papa een boodschap vanuit de hemel...Een bijtje kwam bij hen zitten om te vertellen dat Henkje nu gelukkig was en altijd bij ons zou blijven als gids, net zoals Arwin...
Dit stemde mama en papa toch nog gelukkig en bood hen troost.
Het ga je goed, lieve Henkie...
We vergeten je nooit!
Bedankt voor wie je was!
Een waardevol dierenzieltje dat heel veel liefde gaf...

Op weg naar het Licht
Herbronningscentrum