Nieuwsbrief augustus-september 

Lieve Engelvrienden, 

Wegens de drukte van augustus en september en allerlei onvoorziene omstandigheden is de nieuwsbrief wat achterwege gebleven. Ik zal jullie nu dubbel verwennen met nieuws&hellipDe eerste week van augustus ben ik naar Bath, Engeland geweest. Het was overweldigend op elk gebied…De cursus zelf was heel zwaar, vooral emotioneel en daar ik nog maar een beginnende harpspeler ben ook soms heel vermoeiend.

Ik ben er ook nog geveld geworden door een buikvirus, wat ook niet zo plezant was, maar ik zou het zeker opnieuw over doen.Tussen de cursus door had ik de gelegenheid om het legendarische Avalon te bezoeken… de verhalen van de Godinnen, King Arthur, Guinevere en Jozef van Arimathea kwamen hier letterlijk en figuurlijk tot leven…Ik ben in de Godinnetempel geweest, waar ik mijn eigen vrouw zijn, zo duidelijk aanvoelde en eerde…

Ik ben naar de sint Michaeltoren geweest en heb me neergevleid op de borst van de moeder Godin…Het was heerlijk om door de middeleeuwse straatjes te slenteren en de new age winkeltjes te bezoeken…Zo kwamen we tot het enthousiaste besluit om een spirituele reis naar Avalon te organiseren in het voorjaar.  

Het in contact komen met palliatieve zorgen en de lessen van Dr. Rosy Daniels hebben me diep geraakt. De liefde voor de harp werd prachtig weergegeven door Christina Tourin…Ik werd ook nog eens geconfronteerd met mijn eigen verleden. 20 jaar terug stierf mijn geliefde vader. Hij zat op het laatste in een rolstoel. Ik was een jonge moeder van drie kindjes.
De jongste, Bert genoemd naar zijn grootvader, was precies 6 maanden toen mijn vader stierf.Wij, cursisten kregen de opdracht om te zingen en harp te spelen voor de mensen die in de praatruimte van de kliniek binnen kwamen.Er kwam een man binnen, in een rolstoel…zijn twee dochters en schoonzoon en zijn kleindochter van 6 maanden vergezelden hem. Ik keek naar buiten en zag een Engelenveer hangen. Ik moest denken aan mijn papa…
Toen stelde Christina voor om een heel bijzonder liedje voor de man te spelen. Het liedje was “Edelweiss”, het liedje van mijn papa en ik …Ik kreeg er kippenvel van. Dezelfde avond vertelde ik mijn partner het voorval, in een typische Engelse pub. Terwijl ik praatte begon de muziek “edelweiss” te spelen… wonderlijk, niet…? Nadat we terug kwamen, bereidden we ons voor op de Engelendag.

Twee weken ervoor werden we echter door het noodlot getroffen… Onze mama hond Arwintje werd aangereden door een auto en was op slag dood. We waren er zo kapot van…De Engelendag was overweldigend. Ik voelde me zo gelukkig, zoveel lieve mensen bij elkaar te mogen zien…  

Ondertussen zijn we volop bezig om het Andalusië project leven in te blazen.Het lukt perfect: de opbrengst van de Engelendag: 1500 euro- de opbrengst van de 14-daagse van de schoonheidszorg kan ik pas binnen 12 dagen bekend maken…En er is een geschenk uit de hemel gevallen, maar daar zal ik jullie meer over vertellen in de volgende nieuwsbrief…

Maar dat wonderen bestaan is een feit! Vertrouw en ge zult bekomen…Er zijn weer twee nieuwe groepen cursisten bijgekomen… stuk voor stuk liefdevolle en gemotiveerde mensen. Om te eindigen een ode aan ons mama-hondje:
Het is een zelfgemaakt lied begeleid met de harp op de resonantie van Arwintje:   

Arwin,
Arwin,
Arwin!
Slaap nu lieve schat,
Slaap nu lieve schat,
Arwin?
Arwin.
Arwin! 
Uw taak is volbracht,
Uw taak is volbracht,

Lieveke